W wrześniowym numerze m.in.:

Piotr Pinior
Transgraniczne łączenie się spółek,

Już tylko niespełna trzy miesiące zostały ustawodawcy na wprowadzenie przepisów prawnych, wykonawczych i administracyjnych, niezbędnych dla wykonania postanowień dyrektywy nr 2005/56/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie transgranicznego łączenia się spółek kapitałowych. Dyrektywa ta została uchwalona 26.10.2005 r. Dyrektywa stanowi instrument harmonizacji przepisów prawa narodowego. Wiąże państwa członkowskie, które powinny dokonać jej implementacji w przepisach prawa krajowego. Wydane na jej podstawie przepisy zachowują swój narodowy charakter i powinny zawierać taką samą zasadniczą jej treść, służąc realizacji celu dyrektywy. Termin wywiązania się przez państwa członkowskie z tego obowiązku mija 15.12.2007 r. Wśród celów, które przyświecały ustawodawcy europejskiemu przy tworzeniu dyrektywy dotyczącej transgranicznego połączenia spółek, określonych w preambule do tej dyrektywy, należy wskazać potrzebę współpracy i konsolidacji spółek kapitałowych z różnych państw członkowskich, pokonanie licznych trudności natury prawnej i administracyjnej w trakcie procedury połączeń supranarodowych, zakończenie tworzenia i umożliwienie funkcjonowania jednolitego rynku. Piotr Pinior analizuje między innymi cele regulacji fuzji oraz przesłanki podmiotowe dopuszczalności połączeń transgranicznych. Omawia również sposoby oraz procedurę połączenia, wskazując także na skutki, jakie za sobą niosą.

Marcin Trzebiatowski
Nabycie prawa do nazwy jako przeszkoda w rejestracji znaku towarowego,

Kwestia pierwszeństwa prawa do nazwy przedsiębiorstwa powstaje zazwyczaj w razie sporu o unieważnienie albo już o udzielenie prawa ochronnego na znak towarowy. Osoba trzecia, wnosząca o unieważnienie albo odmowę udzielenia takiego prawa, twierdzi wówczas na podstawie przepisów prawa własności przemysłowej (lub ustawy o znakach towarowych), że uprawniony z rejestracji lub zgłaszający znak towarowy nie powinien uzyskać rejestracji z uwagi na przeszkodę w jej udzieleniu. Przeszkoda ta ma wynikać z wcześniejszego wobec daty pierwszeństwa do znaku towarowego prawa tej osoby do nazwy przedsiębiorstwa z art. 5 u.z.n.k. jako prawa podmiotowego (osobistego lub majątkowego). W orzecznictwie pojawiają się jednak rozbieżności w ocenie powstania prawa do nazwy, określonego w art. 5 u.z.n.k. Mają one istotne znaczenie praktyczne. Wspomniane prawo stanowi przeszkodę w ochronie na rzecz innego przedsiębiorcy podobnego oznaczenia, zwłaszcza znaku towarowego. Przedmiotem wątpliwości jest w szczególności sam sposób używania nazwy jako warunek nabycia do niej prawa podmiotowego i zarazem pierwszeństwa względem praw osób trzecich.

Marek Barowicz
Podatkowe przesłanki transformacji formalnoprawnej spółek handlowych,

Zgodnie z art. 491-584 k.s.h., spółki prawa handlowego, czyli spółki osobowe (spółka jawna, partnerska, komandytowa i komandytowo-akcyjna) oraz kapitałowe (spółka z ograniczoną odpowiedzialnością i akcyjna) mogą się łączyć, dzielić lub przekształcać między sobą na linii spółka osobowa - spółka kapitałowa (spółka kapitałowa - spółka osobowa) lub w ramach poszczególnych grup. Skutkiem transformacji spółek jest ustanie bytu prawnego dotychczasowych i powstanie odrębnych podmiotów gospodarczych. Proces ten regulowany jest przepisami prawa gospodarczego (prywatnego i publicznego). Zasadniczym celem transformacji jest wzrost konkurencyjności nowo powstałych spółek w zmiennym otoczeniu, co przekłada się bezpośrednio na ich przetrwanie i dalszy rozwój. Tak przeprowadzona sanacja ekonomiczna ma w założeniu przyczynić się, poprzez generowanie wyższych wyników finansowych oraz rotację gotówki, do wzrostu wartości przedsiębiorstw. Marek Barowicz przedstawia zasady, tryby i skutki podatkowe transformacji spółek handlowych.

Maciej Kaliński
Szkoda poniesiona przez spółkę akcyjną a szkoda poniesiona przez akcjonariusza w świetle przepisów kodeksu spółek handlowych i kodeksu cywilnego - polemika,

W majowym numerze Przeglądu Prawa Handlowego został opublikowany artykuł A. Chłopeckiego dotyczący relacji pomiędzy szkodą poniesioną przez spółkę akcyjną a szkodą poniesioną przez akcjonariusza w świetle przepisów kodeksu spółek handlowych i kodeksu cywilnego. Zasadniczą tezą bronioną przez A. Chłopeckiego było to, iż obniżenie wartości akcji w konsekwencji szkody poniesionej przez spółkę w jej majątku stanowi bezpośrednią szkodę akcjonariusza, któremu służy w związku z tym roszczenie odszkodowawcze od sprawcy. Problem bezpośredniości szkody autor rozpatruje na płaszczyźnie adekwatnego związku przyczynowego (spadek wartości akcji jest normalnym skutkiem spadku wartości majątku spółki). Odrzuca przy tym pojęcie "szkody pośredniej", jako pozbawione uzasadnienia w przepisach kodeksu cywilnego i kodeksu spółek handlowych, podkreślając, że argumenty natury systemowej i celowościowej nie mogą przeważać nad argumentami wynikającymi z wykładni systemowej. Mimo pewnej atrakcyjności związanej z ochroną akcjonariusza, tak sformułowana teza wzbudziła jednak wątpliwości. We wrześniowym numerze PPH prezentujemy dwie polemiki - Maciej Kalińskiego oraz Marcin Olechowskiego - odnoszące się do tez i poglądów zaprezentowanych w tej sprawie przez A. Chłopeckiego.

Szczegóły towaru